Może zacznę od tego, jak w ogóle wpadłam na ten pomysł?
Pamiętacie, jak wspominałam Wam kiedyś, co stało się, gdy wstawiłam swoje pierwsze ulzzangowe zdjęcie na Polish Ulzzang Generation? Drama, która wtedy powstała, hejt który się posypał... to było pół tygodnia wyjęte z życia, pełne obraźliwych słów, nerwów, drwin i śmiechu. Było to 3 czy 4 miesiące temu, a ja nadal doskonale pamiętam całą tę akcję, zresztą nie tylko ja- na PUGu wiele osób nadal pamięta mnie z perspektywy tamtego postu, a co najdziwniejsze- nie wszyscy w negatywny sposób. Po tym wszystkim wiele osób pisało do mnie z gratulacjami czy miłymi słowami, że cieszą się, że nie dałam się zjeść, nie pozwalałam się obrażać i poniżać, że dałam im motywację do samodzielnej walki o pracę nad sobą, swoim stylem czy charakterem, aby nie bać się hejtów i nie dawać się opanować strachowi przed nimi. Mimo iż kilka osób nadal mnie "nie lubi", bo potrafiłam odpyskować, kiedy mówili do mnie, że jestem brzydka i się nie nadaję, dzięki tej sytuacji zyskałam dużo więcej znajomych, którzy wciąż mi pomagają w ulzzangowaniu i vice versa, utrzymujemy kontakt, piszemy ze sobą- jestem za to naprawdę wdzięczna i to właśnie im dedykuję ten post. Mimo iż mam naprawdę "twardą dupę", po takiej sytuacji i kilku setkom (dosłownie) przeczytanych hejtów, każdemu wysiadłaby psychika. Dlatego chciałabym tym wszystkim osobom bardzo podziękować za wsparcie.
Kim jest hejter?
Nie jestem wielkim znawcą hejterów, bo się nimi po prostu nie interesuję. Sama jestem sarkastycza, w gronie znajomych pozwalam sobie często na ironię, cynizm, jednak w celu bardziej rozbawienia towarzystwa, niż obrażenia kogoś/ czegoś.
